Η επεξεργασία πόσιμου νερού είναι η διαδικασία μετατροπής του νερού του ποταμού σε πόσιμο νερό. Το ακατέργαστο νερό μπορεί να προέρχεται από υπόγεια ή επιφανειακά ύδατα και δεν είναι πάντα πόσιμο χωρίς επεξεργασία.
Τι έχει ως αποτέλεσμα την επεξεργασία του πόσιμου νερού;
Πολλές ενώσεις πρέπει να αφαιρεθούν πριν πιείτε το νερό. Πράγματι, το ακατέργαστο νερό είναι θολό και περιέχει ρύπους, φυτοφάρμακα, οργανικά μόρια που μπορεί να είναι τοξικά για τον άνθρωπο. Αυτά τα στοιχεία προέρχονται από το έδαφος, τη διάλυση πετρωμάτων, τις ανθρωπικές δραστηριότητες (βιομηχανία, γεωργία…). Είναι λοιπόν απαραίτητο να πραγματοποιηθούν πολυάριθμες φυσικές και χημικές επεξεργασίες προκειμένου να έχουμε καλής ποιότητας νερό που να πληροί τις ισχύουσες προδιαγραφές.
Η ποσότητα της επεξεργασίας που απαιτείται εξαρτάται από την αρχική ποιότητα του ακατέργαστου νερού. Τα υπόγεια ύδατα θα χρειάζονται λιγότερη επεξεργασία γιατί το έδαφος θα έχει ήδη φιλτράρει αυτό το νερό και έτσι θα έχει αφαιρέσει μέρος της ρύπανσης. Ωστόσο, είναι πιο περίπλοκο να έχεις μια σημαντική παραγωγή.
Τα διάφορα βήματα για την παραγωγή πόσιμου νερού:
1) Το νερό περνά από φυσική προεπεξεργασία για να αφαιρεθεί οτιδήποτε μπορεί να βλάψει τις αντλίες, τις βαλβίδες και τον άλλο εξοπλισμό στη μονάδα πόσιμου νερού. Τα μεγάλα στοιχεία και η άμμος αφαιρούνται από μια οθόνη ράβδου και έναν θάλαμο άμμου.
2) Προοξείδωση: Προκειμένου να αφαιρεθούν οι μεταλλικές ενώσεις (Fe, Mg), η δυσάρεστη γεύση και οσμή από το νερό, χρησιμοποιείται ένα ισχυρό οξειδωτικό όπως το όζον. Επιτρέπει επίσης την αποσταθεροποίηση της διαλυμένης οργανικής ύλης και ορισμένων μικρορύπων για τη διευκόλυνση του σταδίου πήξης.
3) Τυχαία ρύπανση του νερού: Το ακατέργαστο νερό μπορεί να μολυνθεί κατά λάθος από φυτοφάρμακα, ζιζανιοκτόνα, τασιενεργά, υδρογονάνθρακες. Μια έγχυση ενεργού άνθρακα σε σκόνη με πολύ υψηλή απορροφητική ισχύ επιτρέπει την εξάλειψη μεγάλου μέρους αυτών των τοξικών στοιχείων.
4) Μεταλλοποίηση ή Απομετάλλωση: Ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του νερού, είναι απαραίτητη η ανοργανοποίηση ή η αφαλάτωση.
-Αν η σκληρότητα του νερού είναι πολύ υψηλή, απαιτείται αφαλάτωση για να μειωθεί η ποσότητα Ca2+ και Mg2+. Η μείωση αυτών των στοιχείων θα επιτρέψει τον περιορισμό της εναπόθεσης αλάτων που καθιζάνει στους σωλήνες και μπορεί να βλάψει τους θερμοσίφωνες και άλλες οικιακές συσκευές.
-Εάν η επιθετικότητα του νερού είναι πολύ υψηλή, πραγματοποιείται ανοργανοποίηση για να μειωθεί η συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα που μπορεί να επιτεθεί στους σωλήνες και να απελευθερώσει τοξικά μέταλλα όπως ο μόλυβδος.
Για να εξαφανιστούν αυτά τα δύο προβλήματα, προστίθεται ασβέστης ή ανθρακική σόδα στο νερό με διαφορετικές συγκεντρώσεις.